Het dorp, deel 32
32. Dakloos in een dorp
Daklozen, vrijwillig of niet, iedereen kent ze wel in de grote(re) steden. Daar is altijd nog wel wat te vinden, maar in een dorp? Toch wordt, zo blijkt, ook nog wel het eens het platteland gekozen. In mijn dorp is weer een dakloze gesignaleerd.
Ik loop altijd vroeg met de hondjes. Een opkomende zon, vogelgeluiden, af en toe een wakkere kat op zoek naar een weinig alert vogeltje en nog weinig straatgeluiden … heerlijk om zo de dag te beginnen. Dat maakt ook dat ik niet echt beducht ben op ‘gekke’ dingen. Deze ochtend loop ik, zoals bijna iedere ochtend, langs de muziekkapel. Hondjes snuffelend op grasveld en ik sta wat te mijmeren. Dat kan allemaal.
Deze ochtend zie ik in de muziekkapel plots iets bewegen onder een enorme zwarte zak. Ik denk eerst dat ik me vergis en neem aan dat het een soort opslag van materialen is, tot ik ook nog een geluid hoor. Bij nadere inspectie zie ik een halve fles cola, een klein winkelwagentje met van alles gevuld en nog wat troep. Een dakloze mijn dorp!
Nu heb ik er vorig jaar een in mijn dorp op een bankje zien slapen langs het water, maar daarna nooit meer. En nu dit … maar dan komt er ook meteen in me op wat een dakloze – al dan niet junk – denkt te vinden in een ingedut dorpje? Behalve wat niet opgeruimde hondendrollen, een overvolle afvalbak omdat deze gemeente ze weer eens niet geleegd heeft of een verlaten stepje van een kind.
Tijdens mijn wandeling blijft het me bezighouden en daarbij denk ik ook aan een niet vrijwillige dakloze die niet verslaafd is, maar slechts geen dak boven zijn hoofd. Daarbij ga ik er automatisch vanuit dat het om een man gaat en dat hoeft natuurlijk ook niet zo te zijn. Op dit soort momenten lopen de rillingen me over de rug.
Klaar met de wandeling ben ik altijd weer blij dat ik de sleutel in het slot kan doen van mijn huis, ik mijn diertjes te eten kan geven en voor mezelf een broodje maak. Ik denk dat ik het even de revue laat passeren als ik een moment ga mediteren en ga dan weer over tot de orde van de dag. Ik wel …
