Het dorp, deel 30
30. Hoe veilig woon jij?
Veilig in je eigen huis. Dat is iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn, maar is niet altijd het geval. In mijn dorp is het over het algemeen rustig, geen gekke dingen en alles kabbelt. Dat is ook vaak de reden waarom men voor een dergelijk dorpje kiest. Toch wordt alles anders als blijkt dat er zomaar een vreemde in je huis is geweest. Ja, een vreemde en niet uitgenodigde gast.
Als je gebruik maakt van de thuiszorg dan geef je die een sleutel, er hangt een sleutelkluisje bij de deur of je doet de deur voor de hulp zelf open. Niets mis mee, behalve als je de deur net iets eerder open maakt. Nietsvermoedend en in afwachting van de thuishulp hoort deze buurtgenoot iets in huis en als ze kijkt ziet ze een schaduw door haar huis lopen. Het geluid maakt dat de man of vrouw de benen neemt.
Los van de politie bellen ga je ook op zoek of er iets is meegenomen. Het lijkt erop dat de binnensluiper net op tijd gedetecteerd is en de benen heeft genomen. Maar het gevoel van een niet uitgenodigde persoon in je huis, blijft hangen. Wat had er immers verder nog kunnen gebeuren?! De politie komt later op de dag langs, neemt de aangifte op en geeft tips. Heel logische en dus vooral niet je deur eerder open maken dan wanneer de thuishulp voor de deur staat. Zeker niet in de donkere wintermaanden. Je had het zelf kunnen bedenken, maar als je denkt dat er in je dorpje niets plaatsvindt dan schuif je dit soort tips ter zijde.
En of er nu wat van waarde mee te nemen is of niet, deze ongenodigde gast in huis geeft een vreemd gevoel en dus toch maar bedenken hoe je dit in de toekomst gaat voorkomen. Een sleutelkluisje is een optie, maar misschien toch ook maar een af te sluiten poort en een lamp met bewegingsdetectie. Maar wellicht toch nog het belangrijkste … dat dorpje waar alles kabbelt is toch een beetje een ander dorpje geworden.
