Daag je kind uit!
Mijn woonplaats herbergt nogal wat oudere mensen die ‘dokteren’. Dat is wellicht inherent aan ouder worden, maar ouder worden willen we zo gezond mogelijk. Dat wetende is bij de meeste artsen veel gericht op symptoombestrijding. De komende generaties moeten wat mij betreft weerbaarder worden, zowel fysiek als mentaal. Ik vind wat van symptoombestrijding en ben blij dat ik nu, indirect weliswaar, veel met jonge kinderen werk. Kinderen moeten weerbaar worden, kinderen moeten naast buiten spelen ook sporten. Voor het ‘lozen’ van opgehoopte energie, bijvoorbeeld vanuit de schoolbanken, maar ook voor het sociale aspect met leeftijdgenoten en van af en toe wat competitie is ook nooit iemand slechter geworden. Dit kan op relatief jonge leeftijd al gestimuleerd worden.
Natuurlijk zijn tijden nu anders. Echter, de balans tussen digitaal bezig zijn – wat in deze maatschappij ook een must is – en actief met het lichaam is geen overbodige luxe. En ja, het is eenvoudig om als ouder/verzorger (en kinderopvang) het kind een iPad voor de neus te zetten, dan zijn ze even ‘bezig’. Maar als ouder/verzorger (en kinderopvang) wil je het kind ook zo gezond als mogelijk op laten groeien en een basis vormen voor een gezond fysiek en mentaal volwassen mens.
Zijn dit clichés? Ongetwijfeld, maar daarom niet minder waar. Een cliché is niets voor niets een cliché. Waar ik werk wordt het kind laten bewegen en uitdagen gelukkig onderkent en gestimuleerd. Daarmee niet gezegd dat ieder kind het er direct mee eens is, maar dan is het aan ouder/verzorger en bij de kinderopvang aan de pedagogisch medewerker om dit met het kind op te pakken en vorm te geven. Allemaal inherent aan een kwalitatief sterke kinderopvang. Een basis voor de toekomst = spelen, prikkelen en ontwikkelen!
