We're in beta!

Een vrije dag in het nu

Ik heb een dagje vrij, maar kan het niet laten achter mijn computer te gaan zitten. Ik moet schrijven, althans dat zegt mijn gevoel. Aangezien ik dat steeds meer volg, geef ik er dus maar aan toe.

Achter mijn computer aanschouw ik door het grote raam de witte wereld … althans voor even. Sneeuw blijft in Nederland nooit lang liggen. Maar met de vogeltjes die de laatste restjes fruit uit mijn tuin komen halen en een verdwaalde kat die het sneeuw van haar pootjes schudt en onder de overkapping een plekje op de loungebank zoekt, begint mijn dag. Ik zou die kat graag naar binnen halen, want ik kan me niet voorstellen dat een kat het vriespunt als prettig ervaart. Maar mijn eigen katten die prominent voor de tuindeuren de tuin in kijken, worden daar vast niet vrolijk van.

Ik haal even snel hout voor de kachel binnen en leg wat kattensnoepjes de mijn buitenkat. Die gaan er wel in, want voordat ik weer achter mijn computer zit, zijn de snoepjes al op. Ik wil er niet aan denken dat de kat naar buiten gestuurd is en hoop dat ze zelf door het luikje de weide wereld in gedoken is, want dan kan ze immers ook weer terug.

Plots hoor in een vreemd geluid uit de tuinkamer. Het instinct van mijn katten speelt op, want ze zien een vogeltje vlak voor hun neus op een tak heen en weer wippen. Ik twijfel nog of ik toch geen vogelsnackjes op moet hangen, maar mijn buurvrouw heeft me geïnformeerd dat er door veel vogeltjes voeren ratten in de buurt zijn geweest. Als ik ergens niet op zit te wachten, zijn het ratten.

Vandaag leef ik weer in het nu, gaat me steeds beter af. Ik heb wat voorbereidende mails gestuurd met betrekking tot werk, pas nog een blog aan en verder doe ik de dingen die op dat moment in mij opkomen. Zoals de kachel die ik nu ga stoken en mijn kleine hondje die heel graag aandacht wil. Zo gaat mijn vrije dag van start. Fijne dag….

Visit Us On TwitterVisit Us On Facebook