Haastige spoed …
Het rijgedrag van de werkende
mannen en vrouwen van Nederland achterhaal je het beste op de wegen waar tijdens
de spitstijden doorgereden kan worden. Verlaat de snelweg eens, het verschil is
opmerkelijk …
Ik hoef de snelweg niet te verlaten om het rijgedrag te aanschouwen, ik kan het
bij wijze van spreken vanuit mijn luie stoel aanschouwen. Ik woon namelijk in
een dorp van zo’n tien straten en mijn huis staat langs de doorgaande weg. Doorgaans
sta ik vroeg op, ik ben een ochtendmens en vind het heerlijk om – in de wintermaanden
nog in het donker – met de honden een stuk te wandelen. De omgeving voldoet
prima aan die wens en ik ben dus vaak al vroeg onderweg. Pas als je ook op
andere tijden de woning verlaat, valt het rijgedrag van de verschillende
groepen mensen op. Geen waardeoordeel, slechts een constatering.
Hoewel ik rond half zes nog niet echt veel auto’s voorbij zie komen, rijden de
auto’s die wel voorbij komen, harder dan is toegestaan. Ik moet oversteken voor
de wandeling en til dan de kleine hond bijna automatisch op. Je mag dit stuk vijftig
km per uur rijden, maar in de bocht is dat niet altijd even handig. Omdat deze
bestuurders zich alleenheerser op de weg voelen, gaat menigeen zelfs een stuk
harder door de bocht en moet ik soms flink doorlopen om de overkant van de weg
met de honden heelhuids te halen. Zijn het de mensen die op tijd in de fabrieksloods
moeten zijn? Er zitten nogal wat bedrijven die schepen of scheepsonderdelen
fabriceren in de regio en de loodsen gaan vaak om zes uur open. Ik denk dan dat
het een kwestie is van zo laat mogelijk uit bed te kunnen en toch op tijd op
het werk te zijn. Als er dan zo weinig auto’s op de weg zijn kunnen die te hard
gereden kilometers je toch nog enkele minuten opleveren en dat kan net voldoende
zijn om je op tijd in te laten klokken.
Voor degene die tussen zeven en pakweg half negen op de weg zitten, gaat het al
wat meer normaal op de weg. Ik kijk nog steeds uit als ik oversteek met de
honden, maar dit heeft meer te maken met de hoeveelheid auto’s op de weg. Er
kan niet echt harder gereden worden dan is toegestaan, maar dat hoeft ook niet.
Daarnaast staan mensen gevoelsmatig op een tijd op die meer acceptabel is. Behoudens
de wintermaanden, schemert het of is het zelfs al licht op het moment dat je opstaat.
Dat is de interne biologische klok die voor veel mensen werkt. Daarnaast betreft
het voor een deel ook mensen die niet op de minuut af hun werkbare uren maken.
Kom je iets later aan dan werk je gewoon even wat langer door.
Daarna komen de chauffeurs van vrije en zwaardere functies binnen een
onderneming aan. Die bepalen hun tijden min of meer zelf, hebben externe
afspraken staan en/of hebben geen haast. Ze voegen zich meer naar de rest van
het verkeer en aangezien er dan ook veel werkverkeer met vrachtwagens en
tractoren (tja, dat heb je op de dorpen) op de weg zitten, kan je je wel druk
maken, maar dan heeft geen zin. De doorgewinterde chauffeur weet dit en het zal
zijn/haar tijd wel duren. Omdat er overdag opgeteld ook veel verkeer voorbij
mijn voordeur sjeest, kijk ik ook dan weer goed uit als ik oversteek met de
honden, maar dat terzijde.
7/1/2019
